Private education, The Swedish model

Άρθρο του Economist

...Each child's progress is reported each week in a logbook, and parents can follow what is being studied on the website. And the braver among them will be keen on the expectation that the children take responsibility for their own progress. “Our aim is that by the time students finish school, they can set their own learning goals,” says Christian Wetell, head teacher at Kunskapsskolan Enskede. “Three or four students in each year may not manage this, but most will.”

Performance monitoring is also important within the company: it tracks the performance of individual teachers to see which ones do best as personal tutors or as subject teachers. It offers bonuses to particularly successful teachers and is considering paying extra to good ones from successful schools who are willing to move to underperforming ones.

Kunskapsskolan's do-it-yourself style of education may soon be available outside its home country. In March it was named preferred bidder to run two “academies”—state-funded schools run largely free from state control—in London. If they go ahead (negotiations with the government are proving fraught), they will be run by a not-for-profit arm, since for-profit ventures are banned from Britain's academies programme. The firm also hopes to open low-cost independent schools in Britain, where it can offer the full Kunskapsskolan experience, free of state meddling...

Ολόκληρο το κείμενο...

Σχετικό άρθρο του Τάκη Μίχα στην Ελευθεροτυπία...

Η σελίδα του Kunskapsskolan

Σ.Σ ...Με τη σκέψη μου στις νέες καθηγήτριες, που με το ανοιχτό μυαλό τους αποτελούν τη μόνη ελπίδα για αλλαγή στο παραπαίον εκπαιδευτικό μας σύστημα...

Δόξα 65%

Άρθρο του Νίκου Δήμου

......Τρίτη βράδυ η πόλη ερημώνει - σαν να παίζεται ντέρμπι Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού. Ο Λάκης δίνει ρεσιτάλ στη μικρή οθόνη και οι Έλληνες (οι Έλληνες!) μαγεμένοι τον παρακολουθούν και τον ακολουθούν.

Πού; Όπου τους πάει.

Και πού τους πάει;

Αλίμονο - πουθενά. Αναπαράγει συστηματικά τις αγκυλώσεις τους, τα στερεότυπα, τις φαντασιώσεις τους, τις θεωρίες συνωμοσίας, τις φοβίες τους......

Ολόκληρο το άρθρο...

«Διαδηλώνω» = διαμαρτύρομαι στα φανερά!

Άρθρο του Χρύσανθου Λαζαρίδη

...Σε όλη την Ευρώπη, οι δημοκρατίες παίρνουν πολύ σοβαρά τη δημόσια τάξη και την περιφρούρησή της. Και παντού υπάρχουν κάμερες και βιντεοσκοπούνται οι διαδηλώσεις. Ο,τι γίνεται και δουλεύει παντού αλλού, σε συνθήκες δημοκρατίας, δεν υπάρχει κανείς «δημοκρατικός» λόγος να μη γίνεται κι εδώ…
- Οι διαδηλωτές εκφράζουν δημόσια τη διαμαρτυρία τους. Με τα πρόσωπά τους φανερά. «Δήλον» σημαίνει φανερό. «Δηλώνω» σημαίνει φανερώνω. Και «διαδηλώνω» σημαίνει διαμαρτύρομαι στα φανερά.
Οι κουκουλοφόροι δεν διαδηλώνουν - τρομοκρατούν, βιαιοπραγούν και καταστρέφουν εκ τους ασφαλούς.
Επί δικτατορίας διαδηλώναμε με τα πρόσωπα ακάλυπτα. Κι ας ήταν τότε αδίκημα η διαδήλωση. Και σήμερα που έγινε… «η θάλασσα γιαούρτη» κι επιτρέπονται τα πάντα, καλύπτουν τα πρόσωπά τους! Γιατί τάχα;
Μήπως για να μην αναγνωρίσουμε τους… μπαμπάδες τους;
Σύμπασα η ελληνική κοινωνία ζητάει από τους Ζωνιανούς να σπάσουν το «νόμο της σιωπής» και να κατονομάσουν τους μαφιόζους συμπατριώτες τους που είχαν μεταβάλει την περιοχή τους σε Κολομβία.
Η ίδια κοινωνία, για τους ίδιους ακριβώς λόγους, ζητάει από την Αριστερά να ξεπεράσει τα πλέγματα της κακώς εννοούμενης «αλληλεγγύης» και να απομονώσει τους κουκουλοφόρους.
Η χασισοκαλλιέργεια δεν είναι «αντίσταση». Τα Καλάσνικοφ δεν είναι «σύμβολα λεβεντιάς». Και οι κουκουλοφόροι δεν είναι «αγωνιστές της δημοκρατίας»...

Ολόκληρο το άρθρο...

Ο παράδοξος ατομικισμός των σύγχρονων Σουηδών

Από την Ιnternational Herald Tribune

......Η συστολή των Σουηδών είναι κατά βάθος η έκφραση ενός θεμελιακού πόθου για ατομική αυτονομία και της επιθυμίας να μην εξαρτώνται και να μη χρωστούν σε κανέναν, και ιδιαίτερα σε εκείνους με τους οποίους έχουν προσωπική σχέση – κάτι που οι συγγραφείς αποκαλούν «η σουηδική θεωρία της αγάπης».
«Αυτό σημαίνει ότι μια ιδεώδης σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους βασίζεται στην αμοιβαία ανεξαρτησία», λέει ο Τράγκαρντ. «Στις περισσότερες άλλες κουλτούρες, το αντίθετο –η αμοιβαία εξάρτηση– θεωρείται η ουσία της αγάπης».
Πολιτικά, αυτή η «ηθική λογική» όπως την αποκαλεί το βιβλίο, έχει εξελιχθεί σε μια συμφωνία ανάμεσα στους Σουηδούς ως άτομα και στο κράτος, όπου ο Σουηδός αφήνει περισσότερα στα χέρια του κράτους απ’ ό,τι θα ονειρευόταν ποτέ να κάνει ο Αμερικανός, ο Γερμανός ή ο Ιταλός. Η σουηδική πολιτική όσον αφορά την οικογένεια, ιδιαίτερα, είναι ακραία σε διεθνές επίπεδο, με κρατικά επιδοτούμενη φροντίδα για τα παιδιά, αυστηρά ατομική φορολογία μετά το γάμο και παντελή έλλειψη νομικής υποχρέωσης απέναντι στους γονείς όταν γεράσουν.
Σε αντάλλαγμα, ο Σουηδός δεν έχει καμιά ανάγκη να προσφύγει σε σχέσεις εξάρτησης – από οικογένεια, Εκκλησία ή την ιδιωτική φιλανθρωπία. (Οπως επισημαίνουν οι συγγραφείς, ο αμερικανικός ατομικισμός είναι κατά βάση αντικρατικός, ενώ ο σουηδικός έχει να κάνει με τη διαπροσωπική ανεξαρτησία.)......

Ολόκληρο το άρθρο...

Ιδιόμορφο «αποτυχημένο κράτος»;

Άρθρο του Π. Ιωακειμίδη.

ΜΗΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ εξελίσσεται τελικά σ' ένα ιδιόμορφο, ευρωπαϊκό βεβαίως, αλλά πάντως «αποτυχημένο κράτος» («failed state») κατά την έννοια που ο όρος χρησιμοποιείται στη σύγχρονη βιβλιογραφία των διεθνών σχέσεων; Το «αποτυχημένο κράτος» είναι αυτό από το οποίο έχει αφαιρεθεί το «μονοπώλιο της νομιμοποιημένης εξουσίας» για τη ρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων (μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες σήμερα) και ως εκ τούτου διάφορες κοινωνικές ομάδες (φυλές, εθνότητες σε περιπτώσεις χωρών του Τρίτου Κόσμου) επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες συμπεριφοράς, τους δικούς τους νόμους, περιφρονώντας πλήρως τον ρόλο του κράτους. Στις ακραίες περιπτώσεις των χωρών του Τρίτου Κόσμου η διαδικασία αυτή οδηγεί σε εμφύλιες συγκρούσεις, αιματοχυσία, πολέμους κ.λπ. Η Ελλάδα δεν ανήκει βεβαίως στην κατηγορία αυτή. Ανήκει στην ευρωπαϊκή ζώνη «σταθερότητας, ευημερίας και δημοκρατίας». Αλλά ορισμένα φαινόμενα, συμπτώματα, διαδικασίες δείχνουν ότι ορισμένες ομάδες «κάνουν ό,τι θέλουν» επιβάλλουν την άποψή τους και τον νόμο τους με πλήρη και προκλητική περιφρόνηση της συλλογικής βούλησης και των γενικών κανονιστικών ρυθμίσεων. Τα κρούσματα είναι πολλά και διευρύνονται επικίνδυνα για τη δημοκρατική τάξη. Έτσι σε μια σειρά τομέων κυριαρχούν τα λεγόμενα «κυκλώματα», δίκτυα ομάδων δηλαδή που λειτουργούν με τους δικούς τους κανόνες σε ευθεία παραβίαση της οποιασδήποτε νομοθεσίας......

Ολόκληρο το άρθρο...